9 Şubat 2010 Salı

sevgili blog

Yahu hayat hakkaten çok hızlı geçiyor. Canımı sıkıyor bu durum. yirmili yaşlara geldim ulan. bundan sonrası bayır yukarı.

Bir de tabi resmen memur oldum, bir yandan vicdanım rahat oh ne güzel falan; ama öte yandan tatil denen şey neye tekabül ediyor unuttum. Daha da uzun süre pek hatırlayabileceğe benzemiyorum.

Buraya derinlikli analizler neyin yazmak isterdim; ama olmuyor sayın blog olmuyor. kafacık çalışmıyor. Erkenden uyanıyorum, düşün ben yani. Braksan 3'e kadar uyuyan ben, sabahın köründe kalkıp akşam 6'da işten çıkıyorum. Yol şu bu derken zaten yurda varmam 7'yi geçiyor. Haftasonu desen,hiç deme. Sus...

İstediğim bir şeylerle uğraşıyorum, şikayetçi değilim. Hayatımda çok nadir olarak şikayet etmediğim şeylerden biriyle karşı karşıyasın, ee dolayısıyla heyecanlısın, evvet ! Aama yoruluyorum, sigara dumanı başımı zonklatıyor, yurda gidince başka şey yapıcak gücüm, enerjim pek kalmıyor ki yurttan da sıkılmadım desem yalan olur. Ama öyle veya böyle, her sabah yataktan kalkacak gücü bulduğum müddetçe, bir şeylerin iyi gittiğini düşünmeye devam edeceğim.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder