Günlerden çarşamba. saat öğleni geçti, uyuya uyuya bir hal oldum çoğu zaman olduğu gibi. Üşengeçliğim sınava da girmememle artık en üst noktasına vardı; ama garip bir biçimde de huzurluyum bu üşengeçliğimden. Kendimi boş yere strese sokup, olmayacak şeylerin peşinde koşmamak için girmedim sınava. Yanılmadığımı ben biliyorum o yeter, amma velakin hocaya ne derim, ne yalan söylerim şu an düşünmekteyim. Kimbilir belki de sadece doğruyu söylerim, en etkili bahanem de o zaten.
artık kalkıp koştursam azcık diyorum. Birkaç kitap almalı kütüphaneden, sonra bir kahve. ders saatine kadar okumalı, durmalı, bakmalı.
????
YanıtlaSil